مری الن بوت، یکی از پیشگامان موسیقی بصری و هنر الکترونیک، بین دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ بیش از ده انیمیشن کوتاه انتزاعی تولید کرد. فیلم‌سازی بوت که با موسیقی کلاسیک بزرگانی چون باخ، سن-سانس و شوستاکوویچ همراه است و سرشار از اشکال هندسی با تغییرات سریع است، هم‌زمان از نظر ساختاری دقیق و از نظر انرژی بسیار پرشور است؛ گویی پیوندی میان مدرنیسم متعالی و کارتون‌های مری ملودیز برقرار شده است. در اواخر دهه ۱۹۴۰، لوئیس جیکوبز اشاره کرد که فیلم‌های بوت «بر اساس فرمول‌های ریاضی ساخته شده‌اند که در نورها و سایه‌های همواره در حال تغییر، خطوط و فرم‌های رو به رشد، و رنگ‌ها و آواهای عمیق‌تر، حس‌های پرجنب‌وجوش و پرشتاب ناشی از همراهی موسیقی را به تصویر می‌کشند.» خود بوت نیز نوشته است که او تلاش می‌کرد تا «ترکیبی از فرم‌های بصری را به چشم‌ها هدیه دهد که هم‌گام با توسعه تماتیک و ضرب‌آهنگ‌های موسیقی آشکار می‌شوند.»